تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی

تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

و گر رسم فنا خواهی که از عالم براندازی

برافشان تا فرو ریزد هزاران جان ز هر مویت

اَنکه فکرش گره از کار جهان بگشاید

گو در این نکته بفرما نظری بهتر از این

بوی بهبود ز اوضاع جهان میشنوم

شادی اَورد گل و باد صبا شاد اَمد

حافظ